بازسازی پستان با فلپ گلوتیال (SGAP و IGAP): راهنمای بیمار

بازسازی پستان با فلپ گلوتیال، از بافتِ باسن برای ساختن مجددِ پستان پس از ماستکتومی استفاده می‌کند. دو روش اصلی وجود دارد: فلپ SGAP که بافت را از بالای باسن برمی‌دارد، و فلپ IGAP که از چینِ زیر باسن برداشت می‌کند. هر دو جراحی‌های میکروسکوپی است، بین ۵ تا ۸ ساعت طول می‌کشد، تمام عضلاتِ باسن دست‌نخورده باقی می‌مانند و پستانی با ظاهر و حسِ طبیعی ساخته می‌شود. فلپ گلوتیال گزینه‌ی بسیار خوبی است وقتی فلپ DIEP (بافت شکم) به دلیل جراحی‌های قبلی یا بافتِ کم ممکن نیست.

انیمیشن سه‌بعدی این جراحی را ببینید

انیمیشنِ پایین، مرحله به مرحله‌ی فلپ گلوتیال را نشان می‌دهد: برداشتن پوست و چربی از باسن همراه با رگ‌های پرفوراتور، انتقال این بافت به سینه و اتصال رگ‌ها زیر میکروسکوپ برای ساختن پستانِ جدید.

▶ تماشای انیمیشن سه‌بعدی عمل فلپ گلوتیال

جراحی چگونه انجام می‌شود؟

بازسازی پستان با فلپ گلوتیال در پنج مرحله‌ی جراحیِ اصلی انجام می‌شود و برای هر پستان ۵ تا ۸ ساعت طول می‌کشد. در حین عمل، بیمار چند بار جابه‌جا می‌شود — ابتدا به پهلو برای برداشتِ فلپ و بعد به پشت برای اتصالِ رگ‌ها و شکل دادن پستان.

1. تصویربرداری پیش از عمل: با سی‌تی آنژیوگرافی، رگ‌های پرفوراتورِ باسن نقشه‌برداری می‌شود تا بهترین رگ برای تغذیه‌ی فلپ انتخاب شود.

2. وضعیت‌دهی بیمار: بیمار به پهلو خوابانده می‌شود تا دسترسی به محلِ دهنده در باسن فراهم شود.

3. برداشت فلپ: پوست و چربی از بالای باسن (SGAP) یا از چینِ زیر باسن (IGAP) برداشته می‌شود، بدون اینکه عضلاتِ باسن آسیب ببینند.

4. اتصال رگ‌ها زیر میکروسکوپ: پس از برگرداندنِ بیمار به پشت، رگ‌های فلپ به رگ‌های قفسه‌ی سینه (معمولاً رگِ پستانی داخلی) زیر میکروسکوپِ جراحی وصل می‌شوند.

5. شکل دادن پستان و بستنِ محلِ دهنده: بافتِ منتقل‌شده به شکلِ پستان ساخته می‌شود و جای خالی محلِ دهنده در باسن، لایه‌به‌لایه بسته می‌شود — که خود اغلب فرمِ محل را بهتر می‌کند.

SGAP یا IGAP: کدام برای شما مناسب است؟

تفاوتِ اصلیِ SGAP و IGAP در محلِ برداشت و محلِ جای بخیه است. انتخاب، به فرمِ بدن، سلیقه‌ی شما برای محلِ بخیه، و راحتی در دوره‌ی بهبودی بستگی دارد.

فلپ SGAP

بافت از بالای باسن برداشته می‌شود. تمامِ عضلات دست‌نخورده باقی می‌مانند و بافتِ باسن، حس‌و‌حالی شبیه بافتِ طبیعیِ پستان به دست می‌دهد. جای بخیه روی بالای باسن قرار می‌گیرد. این روش برای خانم‌هایی که بافتِ کافی در بالای باسن دارند و فلپ DIEP برایشان ممکن نیست، مناسب است.

فلپ IGAP

بافت از چینِ زیر باسن برداشته می‌شود. جای بخیه درونِ چینِ باسن پنهان می‌شود و از SGAP زیباتر جلوه می‌کند. اما نشستن در روزهای اول بهبودی دشوارتر است و خطرِ کوچکی برای تحریکِ عصبِ سیاتیک وجود دارد. IGAP برای زنانی که پایینِ باسن پرتری دارند و ترجیح می‌دهند بخیه پنهان باشد، انتخابِ خوبی است.

مزایای فلپ گلوتیال

1. محلِ دهنده‌ی جایگزین: گزینه‌ی خوبی است برای زنانی که سابقه‌ی جراحی شکم، بافتِ کم در شکم، یا عدم تناسب با فلپ DIEP دارند.

2. بافتِ طبیعی: چربیِ باسن حس‌و‌حالی شبیه بافتِ پستان دارد و شکل دادنP طبیعی به پستان را راحت می‌کند.

3. حفظِ کاملِ عضله: عضلاتِ باسن دست‌نخورده باقی می‌مانند — پس توانایی راه رفتن، بالا رفتن از پله و فعالیت‌های دیگر کاملاً حفظ می‌شود.

4. پایداری درازمدت: مانند دیگر فلپ‌های اتولوگ، فلپ گلوتیال دائمی است و برخلافِ ایمپلنت هرگز لازم نیست تعویض شود.

5. بهتر شدنِ فرمِ باسن: بعضی از زنان، پس از بستنِ محلِ دهنده، تغییر فرمِ باسن را مشابهِ لیفتِ باسن می‌دانند — به‌عنوان فایده‌ی جانبی خوب.

محدودیت‌ها و نکاتی که باید بدانید

جراحیِ فلپ گلوتیال، از نظرِ فنی، پیچیده‌تر از DIEP است و فقط در مراکزِ تخصصیِ میکروجراحی انجام می‌شود. طول جراحی، ۵ تا ۸ ساعت برای هر پستان، به خاطر دیسکسیونِ دقیقِ رگ‌ها و جابه‌جاییِ بیمار در وسطِ عمل است. ناراحتی در محلِ دهنده در حینِ نشستن، بارزترین ویژگی دوره‌ی بهبودی است و معمولاً در عرض ۸ تا ۱۲ هفته به طورِ قابل‌توجهی بهتر می‌شود.

بخیه‌ی محلِ دهنده پس از بهبودی دیده می‌شود. بخیه‌ی IGAP بهتر درونِ چینِ باسن پنهان می‌ماند. حجمِ بافتِ قابل‌برداشت گاهی محدود است؛ زنانی که پستانِ بزرگ‌تری می‌خواهند، ممکن است بافتِ کافی در باسن نداشته باشند.

کاندید مناسب چه کسی است؟

کاندیدهای مناسب، زنانی هستند که بافتِ شکم‌شان کفایت نمی‌کند یا سابقه‌ی جراحی شکمی دارند (مثل ابدومینوپلاستی یا لیپوساکشنِ گسترده)، باسنِ پر دارند، سیگار نمی‌کشند، سلامتِ کلی‌اشان خوب است و حاضرند در عوضِ یک بازسازیِ دائمی و طبیعی، یک جراحیِ طولانی‌تر و دوره‌ی بهبودیِ سخت‌تر در روزهای اول را تحمل کنند.

دوره‌ی بهبودی

مدتِ بستری در بیمارستان پس از جراحی، معمولاً ۵ تا ۷ روز است. دو تا سه هفته‌ی اول در خانه، با ناراحتی در حین نشستن و تحرکِ محدود همراه است. درن‌های جراحی یک تا دو هفته در جای خود باقی می‌مانند. کوسن‌های مخصوص، در نشستن کمک می‌کنند. بیشترِ زنان، ۶ تا ۸ هفته بعد به کارهای سبک برمی‌گردند و ۱۲ تا ۱۶ هفته بعد به فعالیتِ کامل. نتیجه‌ی نهایی بعد از ۶ تا ۱۲ ماه، با فروکشِ تورم، مشخص می‌شود.

تجربه‌ی یک بیمار

پرسش‌های متداول

جراحی چقدر طول می‌کشد؟

۵ تا ۸ ساعت برای هر پستان. بازسازی دوطرفه معمولاً در دو مرحله‌ی جداگانه انجام می‌شود.

SGAP و IGAP چه فرقی دارند؟

SGAP بافت را از بالای باسن برمی‌دارد و بخیه در همین ناحیه می‌ماند. IGAP از چینِ زیر باسن برداشت می‌کند، جایی که بخیه پنهان می‌ماند — اما نشستن در بهبودی سخت‌تر است و خطرِ کوچکی برای تحریکِ عصبِ سیاتیک وجود دارد.

نشستن بعد از جراحی چقدر سخت است؟

دو تا سه هفته‌ی اول، سخت‌ترین دوره است. کوسن‌های مخصوص کمک‌کننده‌اند. بیشتر زنان از هفته‌ی هشتم به بعد تغییر قابل‌توجهی را تجربه می‌کنند و تا پایانِ ماه سوم، تقریباً به حالتِ عادی برمی‌گردند.

آیا این عمل بر راه رفتن یا دویدن تأثیر می‌گذارد؟

خیر. هر دو روش، تمام عضلات را حفظ می‌کنند. در درازمدت، توانایی‌ی راه رفتن، پله رفتن، دویدن و فعالیت‌های دیگر کاملاً حفظ می‌شود.

آیا این بازسازی دائمی است؟

بله. بافتِ منتقل‌شده بخشی از بدن می‌شود و با تو پیر می‌شود، بدون اینکه هرگز لازم باشد تعویض شود — برخلافِ ایمپلنت که معمولاً ۱۰ تا ۲۰ سال دوام می‌آورد.

این مقاله توسط دکتر مهیار فومنی، جراح پلاستیک و بازساز با تخصص در بازسازی پستان، نوشته شده است. بر اساس کتاب «بازسازی پستان به زبان ساده» (ISBN: 978-90-835451-8-9).