top of page
  • Youtube
  • Facebook

ماتریکس درمی (ADM) و اکسپندر بافتی روی عضلهٔ سینه: مزایا، معایب و خطرها

Nov 12
7 min read

اگر قرار است پستان شما با ایمپلنت بازسازی شود، معمولاً پس از برداشتن پستان (ماستکتومی) کار با یک اکسپندر بافتی شروع می‌شود. اکسپندر یک بالون موقت است که پوست را آرام‌آرام کش می‌دهد. امروزه جراحان بیشتر و بیشتر آن را روی عضلهٔ سینه می‌گذارند و با یک لایهٔ نازک به نام ADM می‌پوشانند. در این مطلب می‌خوانید که این یعنی چه و چه مزایا، معایب و خطرهایی دارد.



این انیمیشن فقط مراحل کلی روش را نشان می‌دهد. عوارض را نشان نمی‌دهد، دستور بهبودی نمی‌دهد و نتیجهٔ شخصی شما را پیش‌بینی نمی‌کند. جراحی شما ممکن است متفاوت باشد.

محتوای این مقاله

  • ADM چیست؟

  • پره‌پکتورال یعنی چه؟

  • جراحی چگونه انجام می‌شود؟

  • مزایای اکسپندر روی عضله همراه با ADM

  • معایبی که باید بدانید

  • خطرها و عوارض احتمالی

  • دورهٔ بهبودی و آنچه در انتظار شماست

  • این روش برای چه کسی مناسب است؟

  • پرسش‌های متداول

  • پرسش‌هایی که از تیم درمان بپرسید

ADM چیست؟

ADM کوتاه‌شدهٔ «ماتریکس درمی بدون سلول» (acellular dermal matrix) است. یک لایهٔ نازک و نرم است که از پوست اهداکننده یا پوست حیوان، معمولاً خوک یا گاو، ساخته می‌شود. در فرایند آماده‌سازی همهٔ سلول‌ها از آن برداشته می‌شوند. فقط یک چارچوب از کلاژن باقی می‌ماند. کلاژن پروتئینی است که به پوست استحکام می‌دهد.

چون سلولی در آن نمانده، بدن شما معمولاً آن را پس نمی‌زند. در ماه‌های بعد رگ‌های خونی و سلول‌های خود شما وارد آن می‌شوند. به این ترتیب این لایه کم‌کم به یک لایهٔ اضافه از بافت خود شما تبدیل می‌شود.

بعضی تیم‌های درمانی به جای آن از یک توری مصنوعی (مِش) استفاده می‌کنند. مِش همان کار را می‌کند: اکسپندر را نگه می‌دارد و می‌پوشاند. در این مطلب منظور ما از ADM هر دو است، مگر جایی که تفاوتی وجود داشته باشد.

پره‌پکتورال یعنی چه؟

عضلهٔ بزرگ سینه (پکتورالیس ماژور) صاف روی دنده‌ها قرار دارد. پره‌پکتورال یعنی «جلوی عضلهٔ سینه». در این حالت اکسپندر مستقیماً زیر پوست و چربی قرار می‌گیرد و عضله سر جای خودش می‌ماند.

روش دیگر، گذاشتن اکسپندر زیر عضله است. مقایسهٔ این دو روش را در مطلب ایمپلنت روی عضله یا زیر عضله: کدام برای شما بهتر است؟ بخوانید.

اکسپندر بافتی یک دریچهٔ کوچک برای پر کردن دارد که زیر پوست است. از این دریچه، اکسپندر مرحله به مرحله با آب نمک پر می‌شود و پوست آرام کش می‌آید. بعدها جراح در یک عمل دوم اکسپندر را با ایمپلنت دائمی عوض می‌کند.

جراحی چگونه انجام می‌شود؟

انیمیشن بالا مراحل اصلی را نشان می‌دهد:

  • جراح پستان بافت غده‌ای پستان را برمی‌دارد و تا جای ممکن پوست را حفظ می‌کند.

  • جراح پلاستیک پوست را بررسی می‌کند. پوست باید به اندازهٔ کافی ضخیم باشد و خون‌رسانی خوبی داشته باشد.

  • اکسپندر در ADM پیچیده می‌شود؛ یا کامل، یا فقط از جلو.

  • اکسپندر همراه با ADM روی عضلهٔ سینه گذاشته می‌شود.

  • جراح ADM را با بخیه به دیوارهٔ قفسهٔ سینه می‌دوزد تا اکسپندر سر جایش بماند.

  • یک یا دو لولهٔ تخلیه (درن) گذاشته می‌شود و پوست روی اکسپندر بسته می‌شود.

در پایان عمل، اکسپندر معمولاً فقط تا حدی پر می‌شود. به این ترتیب فشار روی پوست در زمان ترمیم کم می‌ماند.

مزایای اکسپندر روی عضله همراه با ADM

  • عضلهٔ سینه جدا یا کشیده نمی‌شود. به همین دلیل بسیاری از زنان در هفته‌های اول درد و احساس کشیدگی کمتری دارند.

  • وقتی عضلهٔ سینه را منقبض می‌کنید، پستان حرکت نمی‌کند. این حرکت «بدشکلی حرکتی» (animation deformity) نام دارد و وقتی ایمپلنت زیر عضله باشد ممکن است رخ دهد.

  • ADM اکسپندر را سر جایش نگه می‌دارد و به شکل‌گیری چین پایینی پستان کمک می‌کند.

  • ADM یک لایهٔ اضافه بین اکسپندر و پوست شما ایجاد می‌کند.

  • پوست آرام کش می‌آید و فرصت دارد پس از ماستکتومی بهبود پیدا کند.

  • عضلهٔ سینه تمام قدرت خود را حفظ می‌کند. این برای ورزش و کارهای سنگین مهم است.

معایبی که باید بدانید

  • برای عوض کردن اکسپندر با ایمپلنت دائمی به عمل دوم نیاز دارید.

  • روی اکسپندر فقط پوست، چربی و ADM قرار دارد. در زنان لاغر ممکن است لبهٔ آن دیده یا لمس شود.

  • بعدها ممکن است چین‌های کوچک ایمپلنت از زیر پوست دیده شود (rippling). این مشکل را اغلب می‌توان با تزریق چربی خودتان (لیپوفیلینگ) بهتر کرد.

  • این روش برای همه مناسب نیست. اگر پوست نازک باشد یا خون‌رسانی ضعیفی داشته باشد، تیم درمان برنامهٔ دیگری انتخاب می‌کند.

  • ADM یک محصول اضافه است. هزینه را بالا می‌برد و همه‌جا استفاده نمی‌شود یا بیمه آن را پوشش نمی‌دهد.

  • ADM از پوست اهداکنندهٔ انسانی یا از حیوان تهیه می‌شود. اگر این موضوع به دلایل شخصی یا دینی برای شما مهم است، به جراح خود بگویید. شاید مِش مصنوعی گزینهٔ مناسبی باشد.

خطرها و عوارض احتمالی

هر جراحی خطرهایی دارد. در روش اکسپندر روی عضله همراه با ADM، این‌ها مهم‌ترین خطرها هستند:

  • تجمع مایع (سروما). ممکن است مایع زخم دور اکسپندر جمع شود. گاهی لولهٔ تخلیه باید بیشتر بماند.

  • عفونت. نشانه‌ها قرمزی، گرمی، درد و تب هستند. عفونت با آنتی‌بیوتیک درمان می‌شود. گاهی اکسپندر باید برای مدتی برداشته شود.

  • مشکلات زخم. پوست پس از ماستکتومی نازک است. اگر به بخشی از آن خون کافی نرسد، زخم دیر خوب می‌شود یا باز می‌شود.

  • از دست رفتن اکسپندر. اگر اکسپندر از زخم بیرون بزند یا عفونت شدید شود، باید خارج شود. بعدها اغلب می‌توان دوباره بازسازی کرد.

  • قرمزی پوست روی ADM. بعضی زنان بدون عفونت یک لکهٔ قرمز روی پوست پیدا می‌کنند. پزشکان به آن «سندرم پستان قرمز» (red breast syndrome) می‌گویند. معمولاً خودبه‌خود برطرف می‌شود، اما همیشه آن را به پزشک نشان دهید.

  • جذب نشدن ADM. گاهی بافت بدن به خوبی وارد این لایه نمی‌شود. علت اغلب تجمع مایع یا عفونت است.

  • سفت شدن کپسول. بدن دور هر ایمپلنت یک کپسول نازک می‌سازد. اگر این کپسول سفت و دردناک شود، به آن کپسول کانتراکچر (capsular contracture) می‌گویند.

پژوهش‌ها همه با هم موافق نیستند. بعضی با ADM سروما یا عفونت بیشتری دیده‌اند و بعضی تفاوتی ندیده‌اند. اگر سیگار می‌کشید، دیابت یا اضافه‌وزن زیاد دارید، یا پرتودرمانی شده‌اید، خطرها بیشتر است. نتایج خود تیم درمان را از آن‌ها بپرسید.

دورهٔ بهبودی و آنچه در انتظار شماست

معمولاً چند روز در بیمارستان می‌مانید. لوله‌های تخلیه حدود یک تا دو هفته بعد خارج می‌شوند. در هفته‌های اول دست خود را بالاتر از شانه نبرید و چیز سنگینی بلند نکنید.

وقتی زخم خوب شد، پر کردن اکسپندر شروع می‌شود. در هر مراجعه کمی آب نمک از راه دریچه تزریق می‌شود. ممکن است یکی دو روز کمی احساس فشار کنید. چون عضله کشیده نمی‌شود، پر کردن معمولاً کم‌دردتر از اکسپندر زیر عضله است.

پس از چند ماه، اکسپندر با ایمپلنت دائمی عوض می‌شود. ورزش و بلند کردن وسایل را با هماهنگی تیم درمان شروع کنید؛ معمولاً حدود شش هفته بعد.

اگر تب کردید، قرمزی بیشتر شد، ناگهان ورم کردید، از زخم مایع بیرون آمد یا درد بیشتر شد، فوراً با تیم درمان تماس بگیرید.

این روش برای چه کسی مناسب است؟

قانون ثابتی وجود ندارد. تیم درمان به بدن شما و برنامهٔ درمانتان نگاه می‌کند. این روش اغلب مناسب است اگر:

  • پوست شما پس از ماستکتومی به اندازهٔ کافی ضخیم باشد و خون‌رسانی خوبی داشته باشد؛

  • سیگار نکشید؛

  • فعال باشید یا ورزش کنید و نخواهید پستان همراه عضله حرکت کند؛

  • بخواهید از احساس کشیدگی اکسپندر زیر عضله دوری کنید.

و ممکن است کمتر مناسب باشد اگر:

  • پوست شما خیلی نازک باشد یا با پرتودرمانی قبلی آسیب دیده باشد؛

  • خیلی لاغر باشید و زیر پوستتان چربی کمی باشد؛

  • سیگار بکشید یا بیماری‌ای داشته باشید که ترمیم زخم را کند می‌کند.

تصمیم نهایی اغلب در حین جراحی گرفته می‌شود. فقط در آن زمان جراح می‌بیند که خون‌رسانی پوست واقعاً چقدر خوب است.

پرسش‌های متداول

ADM در بازسازی پستان چیست؟

ADM یعنی ماتریکس درمی بدون سلول. یک لایهٔ نازک است که از پوست اهداکننده یا حیوان ساخته می‌شود و همهٔ سلول‌هایش برداشته شده است. جراح از آن برای پوشاندن و نگه داشتن اکسپندر بافتی یا ایمپلنت استفاده می‌کند. با گذشت زمان بافت خود شما وارد آن می‌شود.

چرا اکسپندر بافتی را روی عضلهٔ سینه می‌گذارند؟

وقتی اکسپندر روی عضله باشد، عضله جدا یا کشیده نمی‌شود. بسیاری از زنان در هفته‌های اول درد کمتری دارند. همچنین وقتی عضله را منقبض می‌کنید، پستان حرکت نمی‌کند. اما برای این روش پوست باید ضخیم باشد و خون‌رسانی خوبی داشته باشد.

خطرهای ADM چیست؟

مهم‌ترین خطرها تجمع مایع (سروما)، عفونت، دیر خوب شدن زخم و به ندرت از دست رفتن اکسپندر است. بعضی زنان بدون عفونت یک لکهٔ قرمز روی ADM پیدا می‌کنند. پژوهش‌ها در این‌که ADM این خطرها را بیشتر می‌کند یا نه، هم‌نظر نیستند. تجربهٔ تیم درمان خود را بپرسید.

آیا برای اکسپندر روی عضله همیشه ADM لازم است؟

نه. بعضی تیم‌ها از ADM، بعضی از مِش مصنوعی و بعضی از هیچ مادهٔ اضافه‌ای استفاده نمی‌کنند. این به پوست شما، نوع اکسپندر و روش کار تیم بستگی دارد. پرسش خوبی است که پیش از جراحی مطرح کنید.

اگر به پرتودرمانی نیاز داشته باشم، این روش ممکن است؟

اغلب بله، اما پرتودرمانی پوست را سفت‌تر می‌کند و خون‌رسانی آن را کم می‌کند. این خطر مشکلات زخم و سفت شدن کپسول را بیشتر می‌کند. تیم درمان با شما بررسی می‌کند که اکسپندر روی عضله انتخاب خوبی است یا بازسازی با بافت خودتان مناسب‌تر است.

پرسش‌هایی که از تیم درمان بپرسید

  • در مورد من اکسپندر را روی عضله می‌گذارید یا زیر آن، و چرا؟

  • از ADM استفاده می‌کنید، از مِش مصنوعی، یا از هیچ مادهٔ اضافه‌ای؟

  • ADM از کجا تهیه می‌شود: از اهداکنندهٔ انسانی یا از حیوان؟

  • سروما، عفونت یا از دست رفتن اکسپندر را چند وقت یک بار می‌بینید؟

  • اگر پوست در حین جراحی به اندازهٔ کافی خوب نباشد، چه می‌شود؟

  • اگر به پرتودرمانی نیاز داشته باشم، برنامه چه تغییری می‌کند؟

مقاله‌های مرتبط

نوشته دکتر مهیار فومنی، جرّاح پلاستیک و ترمیمی متخصص در بازسازی پستان. بر اساس کتاب «بازسازی پستان توضیح داده شده».

این مطلب جنبه آموزشی دارد و توصیه پزشکی نیست

این مطلب با زبانی ساده توضیح می‌دهد که بازسازی پستان چگونه انجام می‌شود. هدف آن این است که به شما کمک کند بدانید چه گزینه‌هایی وجود دارد تا بتوانید همراه با پزشک خود تصمیم خوبی بگیرید. این مطلب جایگزین مشاوره پزشکی شخصی نیست.

شرایط هر فرد متفاوت است. بهترین انتخاب برای شما به بدن شما، بیماری شما، درمان شما و خواسته‌های خودتان بستگی دارد. بنابراین همیشه توصیه پزشک یا تیم درمانی خود را دنبال کنید. اگر علامتی دارید یا درباره موضوعی مطمئن نیستید، با پزشک خود یا پزشک خانواده تماس بگیرید. در موارد اورژانسی با شماره اورژانس کشور خود تماس بگیرید.


ادامهٔ مطالعه

Comments


bottom of page