Staat u op het punt om de tweede operatie van uw borstreconstructie te ondergaan — het vervangen van de weefselexpander door uw definitieve implantaat? Een eerlijke en geruststellende gids over de ingreep, de pijn, het herstel en hoe het leven eruitziet in de weken erna.

Rondom een borstamputatie komt er vaak een moment dat u een grote, persoonlijke keuze moet maken: hoe wilt u uw borst of borsten laten opbouwen? Meestal krijgt u dan deze vraag. Kiest u voor een nieuwe borst met een implantaat? Of met uw eigen weefsel, zoals de DIEP-flap (weefsel van uw buik)? Dit lijkt misschien een praktische keuze. Maar dat is het niet. Het gaat erom hoe u zich straks in uw eigen lichaam wilt voelen. Wat nu past in uw leven. En hoe u verder wilt na een zwa

De DIEP flap borstreconstructie biedt uitstekende resultaten op lange termijn, maar de eerste twee weken na de operatie vereisen zorgvuldige monitoring. Lees welke vroege complicaties kunnen optreden — van vaatproblemen en hematoom tot seroom, infectie en vetnecrose — hoe uw chirurgisch team deze opspoort, en welke alarmsignalen u nooit mag negeren nadat u naar huis bent.

Ontdekken dat u drager bent van een BRCA1- of BRCA2-genmutatie is een ingrijpend moment. Deze mutaties verhogen het risico op borstkanker fors. Een preventieve (profylactische) borstamputatie kan een krachtige manier zijn om de regie te nemen. In dit artikel bespreken we de keuze, de reconstructiemogelijkheden en de emotionele kant ervan.

Voor vrouwen die na een borstamputatie een reconstructie overwegen, klinkt het idee om de borst volledig op te bouwen met eigen lichaamsvet — zonder implantaat, zonder grote flapingreep — bijna te mooi om waar te zijn. Toch is vettransplantatie inmiddels een realistisch, steeds verfijnder alternatief voor zorgvuldig geselecteerde patiënten.

Na een borstsparende operatie en bestraling merken veel vrouwen geleidelijke veranderingen in de vorm van de behandelde borst. Een deukje, een intrekking of een subtiele asymmetrie kan ontstaan doordat de bestraling het weefsel stugger maakt. Lipofilling — ook wel vettransplantatie genoemd — is een minimaal belastende manier om dit met uw eigen vet te corrigeren.

Een borstreconstructie na een borstamputatie herstelt de vorm van uw borst — maar vaak is het juist het tepelhofcomplex dat het gevoel van compleetheid teruggeeft. Tepelreconstructie en areolatatoeage zijn de afrondende stappen waarmee uw nieuwe borst er opvallend natuurlijk uit komt te zien.

Zit borstkanker in het binnenste (mediale) deel van de borst, dan kan een borstsparende operatie een zichtbaar defect achterlaten dat lastig te herstellen is. De AICAP-flap brengt hierin verandering: een gespecialiseerde oncoplastische techniek, speciaal ontworpen om de binnenkant van de borst opnieuw op te bouwen.

Zit een borsttumor in het bovenste of zijdelingse deel van de borst, dan kan een borstsparende operatie een merkbaar defect achterlaten dat de vorm verandert. Voor vrouwen met een kleinere borst of een grotere tumor in dat gebied biedt de LICAP-flap een elegante oncoplastische oplossing met weefsel uit de directe omgeving.

Bereidt u zich voor op een DIEP-flap borstreconstructie? Weten wat u tijdens het herstel kunt verwachten geeft rust en zelfvertrouwen. Deze gids loopt met u mee door iedere fase — van uw ziekenhuisopname tot het oppakken van uw gewone activiteiten.

Heeft u uw behandeling tegen borstkanker afgerond en denkt u nu over reconstructie? U bent niet de enige — en het is zeker niet te laat. Een secundaire (uitgestelde) borstreconstructie is een beproefde aanpak met duidelijke voordelen, die kan leiden tot uitstekende resultaten en oprechte gemoedsrust.

Bestraling is een van de belangrijkste factoren die het eindresultaat van uw borstreconstructie bepaalt. Of u nu een reconstructie overweegt vóór, tijdens of na de bestraling — weten hoe bestraling uw weefsel verandert helpt u om samen met uw chirurgisch team de juiste keuze te maken.

Na een borstamputatie staat u voor een aantal beslissingen over reconstructie. Veel vrouwen kennen reconstructie met een implantaat of met een flap, maar minder vrouwen weten van de Goldilocks-techniek — een elegante, weefselsparende aanpak waarbij uw eigen borsthuid en vetweefsel worden gebruikt om in dezelfde operatie een bescheiden borstheuvel te vormen.

Voor een borstreconstructie na een borstamputatie is de Latissimus Dorsi (LD) flap een van de meest betrouwbare en veelzijdige technieken. Uw chirurg gebruikt hierbij weefsel uit uw rug — een deel van de brede rugspier met de bovenliggende huid en vet — om uw borst opnieuw op te bouwen.

De DIEP-flap (Deep Inferior Epigastric Perforator) is een van de meest verfijnde lichaamseigen reconstructietechnieken. Met huid en vet van uw onderbuik bouwt uw chirurg microchirurgisch een zachte, natuurlijk ogende borst op — terwijl uw buikspieren intact blijven.

Een reconstructie met implantaat is een van de meest gebruikte manieren om uw borst op te bouwen na een borstamputatie. Vaak gaat dat in twee stappen: eerst plaatst uw chirurg een weefselexpander om de huid op te rekken, daarna wordt die vervangen door een definitief implantaat.

Een borstsparende operatie geeft u de kans om uw eigen borst te behouden terwijl de kanker doelmatig wordt behandeld. Bij goede planning kan de vorm van uw borst grotendeels intact blijven — soms zelfs verbeteren — dankzij vormbehoudende en oncoplastische technieken.

Bij een primaire reconstructie ontwaakt u na de kankeroperatie met de eerste stappen van het herstel al gezet. Dit overzicht laat in één oogopslag zien welke vier basismogelijkheden u na een borstamputatie heeft — van geen reconstructie tot een lichaamseigen opbouw.

Bij een volledige borstreconstructie tijdens dezelfde operatie als uw borstamputatie werkt uw chirurgisch team in een nauwgezet afgestemde volgorde. Eerst verwijdert de oncologisch chirurg het borstweefsel, waarbij zoveel mogelijk gezonde huid (en soms ook de tepel) gespaard blijft. Aansluitend begint de plastisch chirurg de reconstructie.

Het type borstoperatie dat u ondergaat — borstamputatie of borstsparende operatie — bepaalt welke reconstructiemogelijkheden u heeft en hoe het eindresultaat eruit komt te zien. Elke aanpak vormt een ander uitgangspunt, met eigen voor- en nadelen.